کارفرما درخواست مجموعهای خانوادگی برای سکونت پایان هفته داشت که در عین استقلال فضاهای اقامتی امکان ارتباط نزدیک اعضای خانواده برقرار باشد. نیاز این پروژه سه خانهی مستقل بود به همراه فضاهایی برای ورزش، تفریح و دورهمی.
ما میخواستیم با وجود اینکه این سه خانه از یکدیگر مستقل هستند اما بتوانیم با بهرهگیری از همبستگیهای بصری و مفهومی، مجموعه ای یک پارچه را نمایش دهیم.
به عبارتی پروژهی اصطلک تداعی گر همبستگی در عین استقلال است. تفکر استقلال فضاها در دفترما با پروژهی دو خانه دو منزل آغاز شد و سپس در هم تندیدگی مرزها را در پروژه ی نازدلکده در سال 1390 عنوان کردیم. اکنون میتوان گفت موضوعات مطرح شده در پروژهی اصطلک به نوعی تلفیق این دو دیدگاه است.
برای پاسخ به موضوعات عنوان شده دفتر ما دو راه حل را همزمان مطرح و دنبال کرد:
1- خلوص و سادگی
2- بهره گیری از چشم اندازه های داخلی و خارجی که درپروژه تکرار میشوند.
پروژه ی اصطلک در هیاهویی از احجام با خلوص و سادگی که در طراحی دارد، فروتنانه با منظر شهر در تعامل است. این مورد علاوه بر جلوه ی همبستگی در حجم، نقدی هم به هیاهوهای موجود در مختصات لواسان دارد. نمای دوم که پوسته ای از لورهای چوبی است که علاوه بر تاکید یک پارچگی پروژه تداعی گر نمایی پویا است که ضمن آنکه فضای داخل را در برابر تابش محافظت میکنند تنوعی از حالتهای گوناگون در چشمانداز ها و ارتباط خانه با بیرون و نیز تنوع در ترکیب بندی نما پدید میآورند .
از جنبهای دیگر اصطلک پروژهی پل های موازی است. محور اصلی پروژه که از ورودی خانه آغاز میشود در راستای سد لتیان قرار گرفته است. محور اصلی در سایر تراز ها بصورت وید یا پل است تکرار میشود، با وجود اینکه طبقات مرز جدا شونده ای دارند ولی تکرار پرسپکتیو ها پاسخ ما به بهرگیری از همبستگی های بصری و مفهومی در این پروژه است.
زمین پروژه شیبی در حدود یک ساختمان سه طبقه را دارد. ایجاد گودال باغچه پاسخ ما برای محدودیت ناشی از زمین برای ورود نور و منظر در تراز زیر همکف بود که اتاقها و ورودی خانهی گودال باغچه را به مکانی منحصر به فرد تبدیل کرد.
تمامی این تلاش های برای تاکید بر شکوفایی فضا از داخل به بیرون بود بی آنکه بخواهیم هیجان وتنوع فضای داخل را به بیرون انتقال دهیم.